په تیرو څو کلونو کې ،بحرین د هغه حاکم اقلیت تمکین نه کولو په خاطر دموکارتیکو غوښتنو او د آل خلیفه حاکم خاندان لخوا د دموکراتیک اعمالو د اصلاحاتو،د شیعه مسلمانانو ،اعتراضونو او د سیاسې نارامیو د پراخ قیام شاهد وو چې رامنځ ته شوي وو.
تر دې نیټې پورې د بحرین حکومت اعتراضونه د تاوتریخوالې په واسطه کنټرول کړي دي.
له دې سره داسې هیڅ څه نه ښکارې چې ګواکې دا اعتراضونه به پای ته ورسیګې په ځانکړي توګه دې ته په کتو سره چې حاکم خاندان کې د دموکراتیک اصلاحات په ډیر کم سرعت سره مخکې زې،د امنیتي چارو کارپوهان او د سیمې اطلاعاتې نړیوال په دې عقیده دي چې د امریکا تر ټولو مهمه پایګاه په خاورمیانه کې په بحرین کې د حیاتې تهدیدونو کې ده.د دې پایګاه تعبیر سره چې د منابعو د ساتنې حیاتې نامه تر لاندې،د اقلیت پر وړاندې د اکثریت قیام او د هغوي د امنیت چې له ګواښ او تاریخې تهدید سره مخ شوي دي. هغه څه چې نن ورځ په بحرین کې وینو د مشرانو نیول،ګواښل او د دوي د تابعیت اخیستل د دموکراتیک کړنو خلاف او یوه تیر وتنه ده.او له محنت او زیان پرته بل څه نلري.
په هغه صورت کې چې سیمیز غوښتنې محترم وګڼو،د ملي او مذهبې حقونو ته پام وکړو او دهغو فشارونو کچه کمه کړو چې اړینه نده د بحران مدیریت په کولو سره کولې شو چې هغه اضطراب او هغه ناڅرګنده اندیښنې چې اوس مهال د مشرانو په ذهن کې دي کولې شي چې له دې لارې دا ټول په امنیت او اطمینان بدل کړې.د فارسې ژبو خلکو په ادبیاتو کې می یو متل لوستلی وو چې هغه غوټه چې په لاس خلاسیګې غاږ ته اړتیا نشته.
